偈颂一百零二首 其一二 宋诗 · 释绍昙 明月可中庭,雁影沉寒水。 烹金炉冷岁华深,九鼎遗言犹在耳。 深深拨著,宿火通红。 不假一槌成大器,刈禾镰子疾如风。 复制全文 释绍昙其它作品 偈颂一百零二首 其一 宋诗 偈颂一百零二首 其二 宋诗 偈颂一百零二首 其三 宋诗 偈颂一百零二首 其四 宋诗 偈颂一百零二首 其五 宋诗 偈颂一百零二首 其六 宋诗 偈颂一百零二首 其七 宋诗 偈颂一百零二首 其八 宋诗 偈颂一百零二首 其九 宋诗 偈颂一百零二首 其一 宋诗 偈颂一百零二首 其一一 宋诗 偈颂一百零二首 其一二 宋诗